Miejsce

St Paul's Within the Walls: kościół

Kościół, w którym wystawiana jest La traviata w Rzymie: jego neogotycka bryła, mozaiki Burne-Jonesa, dzwony i organizowane w nim koncerty.

Autor La Traviata Rome · fakty ostatnio zweryfikowane 16 października 2026

Pierwszy rzymski kościół protestancki wewnątrz murów

Episkopalna wspólnota ekspatriantów mogła wznieść świątynię w Rzymie dopiero wtedy, gdy miasto przeszło do Królestwa Włoch w 1870 roku. W 1872 roku zatrudniła angielskiego architekta George'a Edmunda Streeta, który nadał jej neogotycką formę z pasami cegły i kamienia. Kościół datuje swoje poświęcenie na 1876 rok, natomiast Wikipedia podaje 1876 jako rok inauguracji i 1880 jako rok ukończenia. Włosi nazywają go San Paolo dentro le Mura, a Amerykanie w Rzymie znają go jako American Church.

Pasiaste ściany i gwieździste sklepienie

To, co większość zwiedzających dostrzega we wnętrzu najpierw, to kolor. Ściany nawy zdobią pasy czerwieni i kremu, a sklepienie kolebkowe ma głęboki błękit usiany złotymi gwiazdami. Nawa prowadzi wzrok ku apsydzie, gdzie zaczynają się mozaiki. Rzędy siedzeń ciągną się po obu stronach kaflowego przejścia. Kościół podaje, że jest jednym z najbardziej poszukiwanych miejsc koncertów muzyki klasycznej w Rzymie. Fasada od Via Nazionale powtarza ten sam pasiasty wzór na zewnątrz, więc budowla ogłasza swoje barwy, zanim jeszcze wejdziesz do środka.

Mozaiki Burne-Jonesa

Kościół mieści cztery mozaiki — największe dzieło, jakie prerafaelicki malarz Edward Burne-Jones stworzył dla jakiegokolwiek budynku. Dwa łuki przed apsydą zdobią Zwiastowanie i Drzewo Życia, oba ukończone w 1894 roku. W półkopule nad ołtarzem znajduje się Chrystus na tronie w Niebieskim Jeruzalem, ukończony w 1885 roku. Czwarty panel, zatytułowany Raj ziemski lub Kościół walczący, ukończono dopiero w 1907 roku — dzieło dokończył Thomas Rooke po śmierci projektanta. Kościół podaje, że mozaiki są tak cenne, iż budynek ma status zabytku narodowego.

Zarezerwuj miejsce dla Violetty ↗

Jak powstały mozaiki

Wzorem były dla niego mozaiki Rawenny, które Burne-Jones odwiedził w 1873 roku. Jego kartony i notatki kolorystyczne trafiły do Wenecji, gdzie wenecka firma szkła i mozaik z Murano osadziła tesserae, zanim panele zamontowano w Rzymie. Wikipedia dodaje, że kolory wybierał wspólnie z Williamem Morrisem. Burne-Jones nigdy nie pojechał do Włoch, by nadzorować prace; zamiast niego wysłano jego asystenta, Thomasa Rooke'a.

Szkło, dzwony i organy

Witraże w nawie zaprojektowała angielska firma Clayton and Bell i opowiadają one dzieje św. Pawła wokół całego kościoła. Kościół mieści także mozaiki amerykańskiego artysty George'a Brecka, w tym Boże Narodzenie na tylnej ścianie. Carillon z 23 dzwonów zbudował w 1876 roku Severin Van Aerschodt, a organy powstały w 1963 roku w firmie Vincenzo Mascioni and Sons.

Co przedstawia mozaika w absydzie

W wielkiej mozaice na ścianie absydy kościół ukazuje Chrystusa w chwale, zasiadającego na tronie między archaniołami, a u góry olśniewająca wizja aniołów. Jedna z niebiańskich bram obok Niego jest pusta — przypomnienie upadku Lucyfera. Poniżej rozciąga się morze firmamentu i szereg aniołów, a w najniższym pasie Kościół Triumfujący gromadzi świętych i postacie z historii chrześcijaństwa. Wcześniej, na pierwszym łuku, Zwiastowanie osadzone jest w czerwieniejącym wieczornym niebie.

Zarezerwuj miejsce dla Violetty ↗

Witraże i rozeta

Witraże nawy głównej zaczynają się od tego na Via Nazionale, po prawej stronie zachodnich drzwi, i prowadzą przez życie św. Pawła w kolejności wokół kościoła — od jego powołania aż po męczeństwo i pochówek. Wielka rozeta wysoko na zachodniej ścianie przedstawia Chrystusa Króla otoczonego ośmioma rzymskimi męczennikami. Kościół wymienia świętych z imienia. Czytane razem, witraże i mozaiki opowiadają jedną historię z przeciwnych krańców nawy.

Kościół, który gości koncerty

St Paul's określa się jako jedno z najbardziej poszukiwanych miejsc na koncerty muzyki klasycznej w Rzymie. Na jego własnej stronie czytamy, że zewnętrzni muzycy wykorzystują tę przestrzeń na koncerty, a cykl Luminaria odbywa się w niedzielne wieczory. Dodaje też, że wiele biletowanych koncertów wieczornych ma w większości charakter operowy i jest organizowanych przez podmioty zewnętrzne, z którymi kontaktuje się bezpośrednio. La Traviata jest jednym z takich występów. Zgromadzenie modli się tu w niedziele, więc sala służy obu celom.

Dla kogo to nie jest

Kto liczy na wielki dom operowy z lożami, złoconym sufitem i maszynerią sceniczną, ten takiej sali tu nie znajdzie. To czynny kościół episkopalny z ławkami, kamieniem i mozaiką. Zwiedzający, którzy przychodzą wyłącznie dla architektury, przekonają się, że wieczorny koncert nie jest zwiedzaniem: występ jest tu sednem, a absyda stanowi część tła.