Η ιστορία πίσω από την ιστορία
Marie Duplessis, η πραγματική Βιολέτα
Ποια ήταν η Παριζιάνα εταίρα πίσω από την Τραβιάτα; Η Marie Duplessis, ο Dumas fils, το μυθιστόρημα, το θεατρικό έργο και πώς ο Verdi τα μετέτρεψε σε Βιολέτα.
Κρατήστε τη θέση σας για τη Βιολέτα ↗Ένα κορίτσι από τη Νορμανδία
Η Marie Duplessis γεννήθηκε ως Alphonsine Rose Plessis στις 15 Ιανουαρίου 1824 στο Nonant-le-Pin της Νορμανδίας. Στα δεκαπέντε της μετακόμισε στο Παρίσι και βρήκε δουλειά σε ένα κατάστημα ρούχων. Στα δεκαέξι της είχε συνειδητοποιήσει ότι επιφανείς άνδρες θα πλήρωναν για τη συντροφιά της, και έγινε εταίρα. Έμαθε μόνη της να διαβάζει και να γράφει και παρακολουθούσε τις ειδήσεις ώστε να μπορεί να σταθεί σε μια συζήτηση. Πρόσθεσε επίσης το ευγενικά ηχηρό Du στο όνομά της. Η βιογραφία της βασίζεται τόσο στη λογοτεχνική περσόνα όσο και σε αρχεία, γι' αυτό οι λεπτομέρειες ποικίλλουν μεταξύ των πηγών.
Ένα σαλόνι και μια φήμη
Η Duplessis ήταν μια δημοφιλής εταίρα και επίσης οικοδέσποινα ενός σαλονιού, όπου πολιτικοί, συγγραφείς και καλλιτέχνες συναντιόνταν για συζήτηση. Ίππευε στο Bois de Boulogne και παρακολουθούσε παραστάσεις όπερας. Είχε αναθέσει το πορτρέτο της στον Édouard Viénot. Ήταν γνωστή ως διακριτική, έξυπνη και πνευματώδης, και διατηρούσε την εύνοια πολλών από τους προστάτες της αφού οι σχέσεις τους τελείωναν. Πολλά από όσα λέγονται σήμερα για εκείνη προέρχονται από τον λογοτεχνικό κόσμο και από τη σύγχρονη παράδοση. Το πορτρέτο του Viénot την δείχνει με μια λευκή καμέλια καρφιτσωμένη στο φόρεμά της.
Ο Dumas υιός
Ο Alexandre Dumas υιός, γιος του μυθιστοριογράφου των Τριών Σωματοφυλάκων, ήταν εραστής της από τον Σεπτέμβριο του 1844 έως τον Αύγουστο του 1845. Πέθανε από φυματίωση στις 3 Φεβρουαρίου 1847 σε ηλικία 23 ετών, και τα υπάρχοντά της δημοπρατήθηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες για να εξοφληθούν τα χρέη της. Στην κηδεία της στο Κοιμητήριο του Montmartre παρευρέθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι. Ο Dumas έγραψε το μυθιστόρημά του τον επόμενο χρόνο, βασισμένο σε εκείνη. Ο Dumas έγινε αργότερα μέλος της Académie française το 1874.
Από το μυθιστόρημα στο θεατρικό έργο
Η La Dame aux Camélias εκδόθηκε το 1848. Στο μυθιστόρημα η ηρωίδα, Marguerite Gautier, έχει το παρατσούκλι «η κυρία με τις καμέλιες», και ο αφηγητής μαθαίνει ότι ο εραστής της Armand Duval έχει στείλει καμέλιες στον τάφο της. Ο Dumas το διασκεύασε ως θεατρικό έργο που έκανε πρεμιέρα στο Théâtre du Vaudeville στο Παρίσι στις 2 Φεβρουαρίου 1852 και γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία. Στις αγγλόφωνες χώρες η ιστορία έγινε γνωστή ως Camille, και δεκαέξι εκδοχές ανέβηκαν μόνο στο Broadway.
Από το θεατρικό έργο στην όπερα
Ο Verdi και η σύντροφός του Giuseppina Strepponi βρίσκονταν στο Παρίσι εκείνον τον χειμώνα και είδαν το έργο τον Φεβρουάριο του 1852. Ο συνθέτης άρχισε να το σκέφτεται αμέσως και, αφού επέστρεψε στην Ιταλία, είπε σε έναν φίλο ότι για τη Βενετία μελοποιούσε την La Dame aux camélias, η οποία πιθανότατα θα ονομαζόταν La traviata, ένα θέμα για την εποχή μας. Η Marguerite Gautier έγινε Violetta Valéry και ο Armand Duval έγινε Alfredo Germont. Ο Piave έγραψε το ιταλικό λιμπρέτο. Ο Piave έγραψε το ιταλικό λιμπρέτο και το έργο ανέβηκε στη Βενετία τον Μάρτιο του 1853.
Τι άλλαξε στην όπερα
Η όπερα διατηρεί το κεντρικό μοτίβο: μια εταίρα, ένας νεαρός άνδρας από μια ευυπόληπτη οικογένεια, ένας πατέρας που της ζητά να τον εγκαταλείψει, ένας δημόσιος εξευτελισμός και ένας θάνατος από φυματίωση. Ο Verdi και ο Piave ήθελαν ένα σκηνικό σύγχρονό τους, αλλά οι αρχές της La Fenice επέμειναν να τοποθετηθεί στο παρελθόν, γύρω στο 1700, και ρεαλιστικές παραγωγές δεν εμφανίστηκαν παρά τη δεκαετία του 1880. Ο τίτλος σημαίνει «Η γυναίκα που ξέφυγε από τον σωστό δρόμο», και η όπερα ονομάστηκε αρχικά Violetta. Ο Dumas είχε τοποθετήσει την ιστορία στην εποχή του, γι' αυτό ο Verdi την είδε ως ένα θέμα για την εποχή μας.
Τι διατηρεί η παράσταση της Ρώμης
Η παράσταση στη Ρώμη αφηγείται την εκδοχή της ιστορίας από τον Βέρντι σε τρεις πράξεις: ένα πάρτι, μια θυσία και έναν θάνατο. Στην πρώτη πράξη η Βιολέτα δίνει στον Αλφρέντο ένα λουλούδι και του ζητά να της το φέρει πίσω όταν μαραθεί. Αν θέλετε να δείτε την πραγματική γυναίκα, ο τάφος της μπορεί να επισκεφθεί στο νεκροταφείο του Μονμάρτρης στο Παρίσι, σύμφωνα με τη Wikipedia.
Γιατί η ιστορία άντεξε
Το έργο γνώρισε μακρά επιτυχία. Η Eugénie Doche, που δημιούργησε τον ρόλο της Marguerite στη σκηνή, θυμόταν ότι το είχε παίξει 617 φορές. Το 1853 η Jean Davenport πρωταγωνίστησε στην πρώτη αμερικανική παραγωγή, μια εξαγνισμένη εκδοχή που μετονόμασε την ηρωίδα σε Camille. Δεκαετίες αργότερα ο Alphonse Mucha σχεδίασε μια αφίσα για τη Sarah Bernhardt στον ρόλο, με το λευκό καμέλια ως έμβλημά της. Η όπερα του Βέρντι, γραμμένη μόλις ένα χρόνο αφότου ανέβηκε το έργο, διασφάλισε ότι η ιστορία θα ξεπερνούσε τη στιγμή της στο Παρίσι.
Για ποιους δεν είναι
Αν θέλετε μόνο την πλοκή της όπερας, ο επεξηγηματικός οδηγός την καλύπτει πιο γρήγορα. Αυτός ο οδηγός είναι για αναγνώστες που θέλουν να μάθουν από πού προήλθε η Βιολέτα, και για όποιον αναρωτιέται γιατί ένα σκάνδαλο του Παρισιού του 19ου αιώνα κρατά ακόμη ένα ρωμαϊκό κοινό μέσα σε μια εκκλησία.
Πηγές