Het verhaal achter het verhaal
Marie Duplessis, de echte Violetta
Wie was de Parijse courtisane achter La Traviata? Marie Duplessis, Dumas fils, de roman, het toneelstuk en hoe Verdi hen omvormde tot Violetta.
Reserveer uw stoel voor Violetta ↗Een meisje uit Normandië
Marie Duplessis werd geboren als Alphonsine Rose Plessis op 15 januari 1824 in Nonant-le-Pin in Normandië. Op haar vijftiende verhuisde ze naar Parijs en vond werk in een kledingwinkel. Op haar zestiende besefte ze dat vooraanstaande mannen zouden betalen voor haar gezelschap, en ze werd courtisane. Ze leerde zichzelf lezen en schrijven en volgde het nieuws zodat ze zich staande kon houden in gesprekken. Ze voegde ook het adellijk klinkende Du aan haar naam toe. Haar biografie put net zozeer uit het literaire personage als uit archieven, dus details verschillen per bron.
Een salon en een reputatie
Duplessis was een populaire courtisane en tevens de gastvrouw van een salon, waar politici, schrijvers en kunstenaars samenkwamen voor gesprekken. Ze reed in het Bois de Boulogne en woonde operavoorstellingen bij. Ze liet haar portret schilderen door Édouard Viénot. Ze stond bekend als discreet, intelligent en geestig, en ze bleef bij velen van haar beschermheren in de gunst nadat hun relaties voorbij waren. Veel van wat vandaag over haar wordt verteld, komt van de literaire figuur en uit de hedendaagse legende. Het portret door Viénot toont haar met een witte camelia op haar jurk gespeld.
Dumas fils
Alexandre Dumas fils, zoon van de romanschrijver van De drie musketiers, was haar minnaar van september 1844 tot augustus 1845. Ze stierf aan tuberculose op 3 februari 1847 op 23-jarige leeftijd, en haar bezittingen werden binnen enkele weken geveild om haar schulden te betalen. Haar begrafenis op de begraafplaats Montmartre werd bijgewoond door honderden mensen. Dumas schreef het jaar daarop zijn roman, gebaseerd op haar. Dumas werd later in 1874 lid van de Académie française.
Van roman naar toneelstuk
La Dame aux Camélias werd gepubliceerd in 1848. In de roman krijgt de heldin, Marguerite Gautier, de bijnaam de dame van de camelia's, en de verteller verneemt dat haar minnaar Armand Duval camelia's naar haar graf heeft gestuurd. Dumas bewerkte het tot een toneelstuk dat op 2 februari 1852 in het Théâtre du Vaudeville in Parijs in première ging en een onmiddellijk succes was. In Engelstalige landen werd het verhaal bekend als Camille, en alleen al op Broadway werden zestien versies opgevoerd.
Van toneelstuk naar opera
Verdi en zijn partner Giuseppina Strepponi waren die winter in Parijs en zagen het toneelstuk in februari 1852. De componist begon er onmiddellijk over na te denken en vertelde, na terugkeer in Italië, een vriend dat hij voor Venetië La Dame aux camélias op muziek zette, die waarschijnlijk La traviata zou heten, een onderwerp voor onze eigen tijd. Marguerite Gautier werd Violetta Valéry en Armand Duval werd Alfredo Germont. Piave schreef het Italiaanse libretto. Piave schreef het Italiaanse libretto en het werk werd in maart 1853 in Venetië opgevoerd.
Wat er veranderde in de opera
De opera behoudt het centrale patroon: een courtisane, een jonge man uit een respectabele familie, een vader die haar vraagt hem op te geven, een publieke vernedering en een dood door tering. Verdi en Piave wilden een hedendaagse setting, maar de autoriteiten van La Fenice stonden erop dat het verhaal in het verleden werd gesitueerd, rond 1700, en realistische producties kwamen pas in de jaren 1880. De titel betekent De eigenzinnige vrouw, en de opera heette aanvankelijk Violetta. Dumas had het verhaal in zijn eigen tijd gesitueerd, en daarom zag Verdi het als een onderwerp voor onze eigen tijd.
Wat de uitvoering in Rome behoudt
De uitvoering in Rome vertelt Verdi's versie van het verhaal in drie bedrijven: een feest, een offer en een dood. In het eerste bedrijf geeft Violetta Alfredo een bloem en vraagt hem die terug te brengen wanneer ze verwelkt is. Wie de echte vrouw wil zien, kan haar graf bezoeken op de begraafplaats van Montmartre in Parijs, aldus Wikipedia.
Waarom het verhaal bleef voortleven
Het toneelstuk was een langdurig succes. Eugénie Doche, die de rol van Marguerite op het toneel creëerde, herinnerde zich dat ze het 617 keer had gespeeld. In 1853 speelde Jean Davenport de hoofdrol in de eerste Amerikaanse productie, een gekuiste versie waarin de heldin Camille werd genoemd. Decennia later tekende Alphonse Mucha een affiche voor Sarah Bernhardt in die rol, met de witte camelia als embleem. Verdi's opera, slechts een jaar na de première van het toneelstuk geschreven, zorgde ervoor dat het verhaal zijn Parijse moment overleefde.
Voor wie dit niet is
Wie alleen de plot van de opera wil, vindt die sneller in de uitleggids. Deze gids is voor lezers die willen weten waar Violetta vandaan kwam, en voor iedereen die nieuwsgierig is waarom een Parijs schandaal uit de 19e eeuw nog steeds een Romeins publiek in een kerk in de ban houdt.
Bronnen